Met deze enquête worden valse verwachtingen gewekt: alsof er nog veel te veranderen is aan de huidige plannen met De Deel. Deze plannen zijn gebaseerd op democratische besluiten in de gemeenteraad.

De aanleiding van de enquêtes (uitspraak Raad van State betreft de bezwaren van de Rabobank) lijkt ook niet te kloppen, omdat de Rabobank en ook de BAN vinden dat de plannen met De Deel moeten doorgaan, mits er enkele aanpassingen plaatsvinden. De Rabobank is ook voor een economische ontwikkeling van de polder en bebouwing van De Deel (De Noordoostpolder, 10 augustus 2010).

Optie 1 in de enquête van De Noordoostpolder suggereert dat De Deel wordt volgebouwd volgens de huidige plannen, maar dat is niet zo, omdat de basis een ruim en gezellig plein met terrassen is. Uit de reacties op deze enquête blijkt dat ook de inwoners horeca, terrassen, gezelligheid en vrolijkheid in het centrum van Emmeloord belangrijk vinden. De bebouwing is nodig om het plan te financieren via exploitatie van winkels, horeca en woningen.

• Wil men de plannen toch stopzetten met een schadepost van vele miljoenen euro’s als gevolg?
• Waarom worden de enquêtes nu pas gehouden en niet vele jaren eerder?
• Zijn de plannen in één keer veel slechter geworden, terwijl de meeste politieke partijen medeverantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van de plannen in de afgelopen 12 jaren?
• Heeft het populistische en soms ongenuanceerde antigeluid, dat overal in Nederland is ontstaan, ook wortel geschoten in de nuchtere Noordoostpolder?
• Is er frustratie in de polder bij bepalende mensen ontstaan en zoeken ze gelijk?

In al deze vragen zit misschien voor een deel de verklaring en ongetwijfeld zijn er meer oorzaken. Maar we hopen toch niet dat er een cultuur van ‘tegen zijn’ ontstaat in de polder, waardoor de vooruitgang in de polder beperkt blijft tot enkele goede particuliere initiatieven en initiatieven die ontstaan vanuit de saamhorigheid in de dorpen. De pioniers die de Noordoostpolder hebben ontgonnen en ingericht, gingen ook voor vooruitgang.

De laatste 10 à 20 jaren hebben veel plaatsen in Nederland zich verder ontwikkeld met o.a. de modernisering van hun centrum. Nu de economische tijden ongunstiger zijn, zullen er voorlopig minder mogelijkheden zijn tot modernisering. Nu is er een kans in de Noordoostpolder om met de huidige plannen met De Deel een volgende stap te zetten in de economische ontwikkeling van de polder. Straks kan het niet meer, omdat er geen geld is voor plannen, maar elk nadeel heeft een voordeel want dan is er niets om ’tegen’ te zijn.

We hopen met dit signaal een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van een mooie, positieve cultuur in de Noordoostpolder.

Jules Gosselink

Namens de fractie D66 Noordoostpolder

Fietsvriendin en ondergetekende vind je regelmatig op de fiets in de mooiste polder van Nederland, maar zondag 30 mei deden wij mee aan de Ladies Ride van Leontien van Moorsel. Voor de vierde keer de Ladies Ride, maar voor de eerste maal in Zwolle. Al snel na de start waren we op stoom en haalden diverse mensen in.

Op een goed moment hoorden we twee dames achter ons opmerken dat wij goed de sokken er in hadden en of ze mochten aanhaken. Zonder om te kijken riepen wij “natuurlijk”. Na een tijdje namen zij de kop over en wat bleek, het waren mevrouw Verburg, demissionair minister van LNV en een vriendin. We bleven in hoog tempo fietsen en ondertussen wisselden we uit waar we vandaan komen, wat we doen voor onze boterham en in onze spaarzame vrije tijd. We fietsten via Dalfsen naar Ommen, kwamen door prachtige landschappen, zagen ooievaarsnesten, ooievaars, diverse andere vogels, dotterbloemen, waterlelies, kalveren en jonge geiten. We bespraken de omgeving en daarnaast diverse landbouw- en natuuronderwerpen. Een goede combi, politiek bedrijven op de fiets.

De Noordoostpolder hebben we naar eer en geweten gepromoot en tot en met de lunch hebben we veel goeie raad en ideeën meegekregen. Er lijkt meer aandacht te zijn voor onze polder dan ik wist en dat is altijd prettig om te horen.

Na de lunch moesten mevrouw Verburg en vriendin in hetzelfde tempo door, omdat zij later die dag nog ministeriële verplichtingen hadden. En omdat met name ik mijn taks in hardfietsen voor deze dag wel gehad had, besloten wij afscheid te nemen. Hoelang de andere twee dames er nog over gedaan hebben weet ik niet, maar één ding is zeker, met hun conditie is niets mis.

Wij kwamen na een rit van ruim 65 kilometer, eerst met zon, beetje wind, later striemende regen en vol in de wind, aan in Zwolle. Altijd weer een bijzondere gebeurtenis met zoveel vrouwen tegelijk sportief bezig zijn. Toch Leontien maar eens voorstellen de rit in de NOP te houden.

Voor de geïnteresseerden onder ons: Mevrouw Verburg komt binnenkort het restaurant in de Watertoren bezoeken, zij won een prijs bij een wedstrijd over voedselkwaliteit.

Sinds ik in de Noordoostpolder woon, juli 2000, houd ik van deze polder, ik heb aardig wat plekken van de wereld gezien, er op een paar gewoond en nergens kwam ik zo’n samengestelde inrichting en bevolking tegen. Pioniers van het eerste uur zijn nu op de leeftijd dat anderen het stokje van de verhalen en bijzonderheden van de polder moeten doorgeven.

Vanaf het moment dat ik gekozen werd in de Raad kijk ik met nog meer aandacht naar hoe onze mooie Noordoostpolder er nu werkelijk uitziet, of er voldoende voor onze mensen te doen is en of de kritieken ‘hier gebeurt nooit wat’ en ‘kale omgeving, alleen langsrijden over de A-6’ terecht zijn. Ja er ligt voor de bestuurders van NOP nog een aantal uitdagingen, want het kan altijd beter, maar laten we toch ook kijken wat wij, Noordoostpoldenaren, allemaal WEL hebben. De ontwikkeling mag niet stil blijven staan en bewustwording van al het goede van de polder vind ik een taak van alle Noordoostpoldernaren, maar het lijkt mij aardig mijn belevenissen met belangstellenden te delen.

Als actief fietser maak ik regelmatig, samen met een goede vriendin, de polder onveilig op zondagmorgen. Als anderen nog op één oor liggen, ter kerke gaan of sporten, genieten wij van al het mooie in onze voor- en achtertuin. Eind mei fietsten wij de Tulpenroute, een aanrader en dat vonden velen met ons, zeker ook omdat de zon voor het eerst uitbundig scheen. We hebben heel wat auto’s met fietsen op de startpunten gezien. Volgend jaar doen we de route zeker weer.

Twee weken geleden hebben we een rondje Bant-Lemmer-Oosterzee-Kuinre-Emmeloord gefietst. Op de terugweg vanuit Kuinre hebben we de toen net geopende burchttocht [de strook in de Wellerwaard] genomen en zijn we al fietsend dwars overgestoken naar het Friese Pad en zo reden we langs Het Baken richting Emmeloord. Een mooi in ontwikkeling zijnde recreatieplek waar de vogels al uitbundig aanwezig zijn, waar je de contouren van hoe het gaat worden al goed kunt zien. Mooi om even vanaf één van de twee hoogste punten de omgeving te bekijken.

Ook hebben wij de Casteleynsplas bekeken en er voor een deel omheen gefietst. Wat een prachtige recreatieplas voor iedereen hier in de NOP zou dit samen met Schokkerhaven ‘the place to be’ kunnen zijn. Van collega-raadsleden begreep ik echter dat dit idee al eens is onderzocht. Ik zal me hier in inlezen en als er mogelijkheden zijn, zeker weer ter tafel brengen.

De fietstochten doen we al een aantal jaren en blijven we zeker doen, dit is nog eens het nuttige met het aangename combineren.

Wordt vervolgd.

Mijnheer de voorzitter,

 Het college programma heeft als naam gekregen: Samen kiezen voor Noordoostpolder. Samen begint op 3 maart 2010, D66 behaalt twee zetels, na vier jaar de politiek aan de zijlijn te hebben gevolgd. Nu ligt het collegeprogramma voor ons. Een programma waar wij als D66 ons steentje, eigenlijk steen, aan hebben bijgedragen. Mede door onze wethouder Paul Vermeulen zal het college hier uitvoering aan gaan geven.

 De fractie van D66 ziet veel van haar ideeën terug in het collegeprogramma. Voor ons is duurzaamheid, soms genoemd generatiebestendigheid, de rode draad die vanuit ons verkiezingsprogramma is doorgevoerd. Duurzaamheid in de manier waarop wij kijken naar het gebruik van materialen, de inrichting van de omgeving, maar ook de generatiebestendigheid. De vorming van een éénheid tussen de Noordoostpoldernaren brengt ons op burgerparticipatie.

Samen! start aan het begin van een proces, dus betrekken het college en de ambtenaren de bewoners als de eerste ideeën op papier staan. De verantwoordelijkheid van de burger zelf komt in het college-programma ook naar voren, de leef- en woonomgeving kun je als inwoner zelf beïnvloeden. Dorpen en wijken behouden immers hun invloed, budget en wethouder.

Samen! is ook bezuinigen, samen met iedere ambtenaar, bestuurder en zeker de gehele gemeenteraad. De kerntakendiscussie, waar onze partij als eerste mee naar buiten durfde te komen is min of meer meegenomen in de aanpak van de bezuinigingsoperatie.

Natuurlijk zijn er in ook programmapunten die niet in het collegeprogramma zijn opgenomen. Premie op actie, verruiming winkelopeningstijden en de uitwerking van een energiecoöperatie zijn daar voorbeelden van. Een college program blijft een compromis. Als D66 met twee van de 29 zetels en een wethouder financiën zitten wij dicht bij het vuur om beleid dat goed is verder uit te bouwen en nieuw beleid, frisse ideeën en de bezuinigingsoperatie te realiseren. Wij zullen het college ondersteunen, maar ook positief kritisch blijven volgen.

Als laatste spreek ik de wens uit dat college en raad duaal, met respect en blik naar buiten met elkaar zullen omgaan. Mijn fractie staat achter het college programma.

Emmeloord, 22 april 2010

Sinds 9 jaar woon ik in Noordoostpolder en het valt me op dat veel mensen niet tevreden zijn en dat ze vinden dat er meer moet gebeuren op het gebied van gezelligheid en sociale én economische ontwikkelingen. En toch gaat het langzaam vooruit! Dus iedereen wil, maar er gebeurt weinig! Voor een betere polder is het nodig dat we het samen doen, vooral in economische moeilijke tijden. Laten de partijen meer samen werken en laten we hun meest ervaren mensen vragen om samen in het college Noordoostpolder een flinke boost te geven in het komende decennium, zodat ik de rest van Nederland jaloers kan maken. Bijdrage van D66 Noordoostpolder hierbij is dat ze een Anders, Ja!-aanpak hebben om met veel creativiteit tot samenwerking en duurzame oplossingen te komen. Ik denk dat de politiek dan echt heeft geluisterd naar de bevolking! Eindelijk effectieve democratie en de polder blijft bestuurbaar.

Waar of niet waar dat andere duurzame energiebronnen biobrandstof overbodig maken, het brengt vanuit het perspectief van duurzaamheid een fundamentele vraag naar voren: passen autorally’s, toeristische ANWB-autoroutes wel in onze huidige tijd? Overblijfselen uit het verleden in een vorm uit het verleden, in deze tijd! Overigens geldt deze fundamentele vraag óók voor nieuw opgezette oude vormen zoals de Bollenroute (85 autokilometers!). 

D66 Noordoostpolder laat zich in haar denken niet door autoriteitsgeloof of traditie leiden. Ik ook niet. Mijn antwoord op de fundamentele vraag van zojuist? Een hàrtelijk nee. Die vorm past niet in onze tijd. Nergens niet, in Nederland niet en in Noordoostpolder niet.

Of we hier iets aan kunnen doen? Zeker. Regelen dat de Zuiderzee Rally, Polderroutes als de ANWB-Zeebodemroute en de Bollenroute, routes zijn die alléén verreden mogen worden met een auto of motor op aardgas, biogas, waterstof, bioethanol, biodiesel, zonne-energie, electriciteit opgewekt met hernieuwbare energie. Geen rallyrijders, geen auto- en motortoerdagjes, geen lege zondagwegrijders in auto’s of motoren die rijden op fossiele brandstoffen! In Noordoostpolder worden alléén vergunningen afgegeven voor duurzame rally’s en routes. 

En nu naar IChallenge. Logisch antwoord: racen kan, zij het in stilte en niet op fossiele brandstoffen. Afgelopen dinsdag sprak Judo Bakker (GroenLinks) tijdens de politieke avond van Bedrijven Actief Noordoostpolder (BAN) en de Kamer van Koophandel in Theater ‘t Voorhuys over elektrische karretjes in het kader van duuzaamheid bij het IChallenge-project. Vervolgens lees ik in de Noordoostpolder van gisteren dat de voorzitter van BAN die elektrische karretjes ‘hilarisch’ vond. Hij is de niet de enige. De mensen in de zaal, maar ook politici en ondernemers op het podium lachten met een negatieve en afwijzende klank. Van die reactie schrik ik. Was het Kennedy niet die zei : “We hebben mensen nodig die kunnen dromen van dingen die er nooit waren”? Wat een contrast.

Blijkt maar weer eens hoe krachtig de vanzelfsprekendheid is van het in de weg lopen van wat wil gebeuren. Zoals de apen in de kooi de vanzelfsprekendheid leven dat er in die kooi geen bananen gegeten worden, zo leven we in Noordoostpolder kennelijk de vanzelfsprekenheid dat er in onze kooi niet anders dan met fossiele brandstoffen wordt gereden en geracet….

Is er bereidheid om dóór vanzelfsprekendheden heen te gaan? Is er bereidheid een stapje terug te doen, om uit de weg te gaan en de ontwikkeling van Noordoostpolder een échte kans te geven? Bij D66 Noordoostpolder zeker.

Anders. Ja!

Wie wel eens in de Lange Nering komt of in andere winkelcentra elders in Nederland kent het verschijnsel hangjongeren wel. Verveling in de openbare ruimte, een combinatie die niet altijd even gelukkig is. Op veel mensen komt zo’n groepje samengeschoolde opgeschoten jeugd intimiderend over.  Bij het ontwaren van weer een kluit jongelui loopt menig passant liever een blokje om.

Naast deze hangjongeren zijn er talloze voorbeelden van vernielingen in Emmeloord en de dorpen. Vaak aangericht door baldadige jeugd, die kennelijk door een gebrek aan vertier verleid wordt tot het overgaan tot asociaal gedrag.

Uiteraard moeten dergelijke situaties hard worden aangepakt. Naast het aanpakken moet er echter ook preventief te werk worden gegaan. Bied de jongeren in de Noordoostpolder voldoende gelegenheden tot vermaak. De komst van Chez Marknesse is een hele vooruitgang en voorziet in een belangrijke behoefte, maar daarmee zijn we er nog niet. Een gezellig horecaplein op De Deel zou een zeer welkome aanvulling zijn om de jongeren – en overigens ook andere doelgroepen – een breder aanbod van vrijetijdsbesteding te bieden.

Met name in de dorpen voorzien veel jongeren zelf in hun behoeften. Aan de buitenwegen is er een grote diversiteit aan zogeheten keten ontstaan. Deze worden door de gemeente Noordoostpolder gedoogd en dat is een goede zaak, omdat de keten bijdragen aan de leefbaarheid in de gemeente. Dit onderdeel van de jongerencultuur in de polder zorgt niet voor overlast , maar dringt deze juist terug.

Jongeren hebben met hun keet een eigen onderkomen en gaan dus niet op straat rondhangen. Mooi meegenomen is ook dat ouders weten waar hun kroost uithangt. Dat het aan een stukje brandpreventie nog wel eens ontbreekt betekent dat er een taak is weggelegd voor de gemeente.  De keten vormen inmiddels een waardevol onderdeel van de poldercultuur, net zoals dit geldt voor schuurfeesten. Gedogen gecombineerd met duidelijke voorlichting op het gebied van alcohol is beduidend zinvoller dan een massale sluiting ervan.

Overigens blijken veel van deze ‘keetgangers’ functies bij verenigingen te vervullen en zich actief in te zetten in de maatschappij. Een stukje organisatie en verantwoordelijkheid komt vaak wanneer je zelf iets hebt om te koesteren en dat je in stand wilt houden. Dat geldt ook voor je eigen keet.

De vraag heeft volgens mij een diepere achtergrond. Het speelt in op het gevoel dat wij er maar bijhangen en niet worden gezien door de provincie. Los van het feit dat dat zelfde gevoel vele jaren geleden ook werd gevoeld toen wij bij de provincie Overijssel hoorden, denk ik dat het te maken heeft met een soort minderwaardigheidscomplex.  Wij zijn kennelijk niet trots genoeg op ons gebied en zien allerlei ontwikkelingen om ons heen die wij eigenlijk ook wel zouden willen. 

Ik vind dat misplaatst. Er zijn hier veel en gevarieerde voorzieningen waar menige gemeente van onze omvang  jaloers op zou zijn. Waar het aan ontbreekt is dat wij dat zelf onvoldoende zien en de neiging hebben naar de buren te kijken en niet uitgaan van onze eigen kracht. Wat er moet gebeuren, is verbeteren van de sfeer, onderhouden en moderniseren van de voorzieningen en dat zo langzamerhand afstand nemen van het imago van Noordoostpolder als agrarisch productiegebied. Er zijn in dit schitterende gebied kansen genoeg voor wonen, werken en recreëren, maar je moet dat wel willen zien.  Het is beter om niet te kijken naar de buren, maar je eerst af te vragen wat je zelf in huis hebt.

Ik ben van mening dat daardoor onnodig veel tijd verloren gaat. Direct na de verkiezingen willen wij dat er een kerntakendiscussie wordt gestart met alle partijen zodat de ingrijpende besluiten en niet worden uitgesteld en kunnen rekenen op een groot draagvlak. Nu al zou begonnen kunnen worden met een vacaturestop.

De thema’s met bijbehorende stellingen waren:

• wateroverlast: bij hevige regenval moet ook in nieuwbouwbuurten de straat als wateropvang dienen;
• bodemdaling: de gemeente moet ruimtelijke ontwikkeling plannen in bodemdalingsgebieden;
• stedelijk waterbeheer: wethouders en fractievoorzitters moeten stage lopen bij het waterschap;
• kosten: de gemeente moet de bewoners bewust maken dat wonen in de badkuip Flevoland duur is.

Mijn reacties waren:

1. Vóór, omdat nu ook straten wel eens onderlopen, het aanleggen van bijvoorbeeld WADI’s is niet de duurste oplossing en dan komt het regenwater gecontroleerd en niet direct in het riool terecht.
2. Hier heb ik geen uitgesproken vóór of tegen op geantwoord, omdat ik twijfelde aan hoe de gemeente hier exact mee moet omgaan, ik ben erg vóór invulling samen met specialisten en uiteraard het waterschap.
3. Vóór. In het verleden is de samenwerking en wederzijds begrip minder geweest. Mede door de uitbreiding van de taken van het waterschap moeten gemeente en waterschap nòg meer samenwerken en dus is kennisoverdracht belangrijk.
4. Tegen. De term badkuip vond ik onrecht doen aan onze mooie Noordoostpolder, maar dat terzijde. Kostenstijging van waterschapsomslagen (geïnd door Tricijn, niet herkenbaar) moet door het waterschap Zuiderzeeland zelf worden gecommuniceerd. Wat ik wel een taak voor de gemeente en waterschap samen vind, is Noordoostpoldernaren, jong en oud voorlichten over ‘zuinig met water”, hergebruik van water, wateropvang.

Het was een beleefd debat, waarin het mij opviel dat een aantal partijen stilvielen als het ging om het innemen van standpunten. Jammer was ook de belangstelling vanuit de Noordoostpoldenaren. De debatten worden juist gehouden om partijen die meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen hun standpunten te laten vertellen aan de inwoners van de Noordoostpolder.

Het eerstvolgende debat waar D66 Noordoostpolder aan deelneemt is 16 februari het Lagerhuisdebat, georganiseerd door BAN, in theater ’t Voorhuys.